Tuesday, September 20, 2011

ജന്മദിനം ഈ പുതു ലോകത്തിലൂടെ

നീ അകലുന്നു ജീവനില്‍ നിന്നും ...
ആശംസകള്‍ നല്‍കി തിരിച്ചു പോയവര്‍ 
നിന്ടെ അന്ത്യനാളുകളെ കുറിച്ച് സൂചന നല്‍കിയവര്‍ ...
നേടിയെടുത്ത സമ്മാന പൊതികള്‍ കൂമ്പരമകുമ്പോള്‍ 
ഓര്‍ക്കുക , നിന്നെ യാത്രയാക്കാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നവര്‍ 
നിന്‍ ഉയര്‍ച്ചയില്‍ മുഖം കുനിക്കുന്നവര്‍ ..
നിശ്ചലമാകുന്ന നിന്‍ മേനിയുടെ സൌന്ദര്യം 
കവരാന്‍ ആരൊക്കെയോ ,എവിടെയോ തിരക്കുകൂട്ടുന്നു 
നീ പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവും 
അണിഞ്ഞ വസ്ത്രത്തിന്‍ പുതുമയില്‍ 
നീ അഹങ്കരിക്കുമ്പോള്‍ 
എന്നോ എരിഞ്ഞടങ്ങാന്‍ നിനക്കേകിയ 
സ്നേഹ സമ്മാനം ...
മധുരം വിളമ്പിയ ഭക്ഷണത്തില്‍ 
കാലത്തിന്ടെ വിഷം ചേര്‍ത്ത് കാത്തിരിക്കുന്നവര്‍ 
മറയുക, നിനക്ക് ചുറ്റും വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന 
കഴുകന്‍ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് 
അറിയുക ,നിന്ടെ രക്തത്തിനായ്‌ കേഴുന്ന 
ബാലികക്കകളുടെ ചിറകടിയൊച്ചകള്‍..
കത്തിച്ചു വെച്ച മെഴുകുതിരികള്‍ ഊതി കെടുത്തുമ്പോള്‍
നീ അറിയണം  
ഇരുളടഞ്ഞ നിന്‍ വഴികളില്‍ നിന്നെ നയിച്ച
മാതൃത്വത്തിന്‍ തിരിനാളങ്ങള്‍ അണയുകയാണെന്ന് 
ഇന്ന് , നിനക്കായ് നീ മാത്രം .
നിന്ടെ ആത്മാവിനു ചിറ്റും  
നന്മകള്‍ കൊണ്ട് വേലി കെട്ടുക 
വരാനിരിക്കുന്ന നല്ല നാളുകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ 
ഭയപ്പാടിന്‍ കരിബടം വീഴ്ത്തി 
എന്നോ പടി കടന്നു വരുന്ന മരണത്തിന്‍ 
വികൃത രൂപങ്ങളെ സദ്യ ഒരുക്കി കാത്തിരിക്കാന്‍ 
നീയൊരു വിഡ്ഢിയല്ല ..
നാളെയുടെ തൂവെളിച്ചം നനക്കു മുന്നില്‍ താളം പിടിക്കട്ടെ 
സ്നേഹത്തിന്ടെ കാപട്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു 
ഈ നാടക വേഷങ്ങള്‍ ആടി തകര്‍ക്കുക
നിനക്കായ്‌ ...നിന്ടെ ജീവിതതിനായ്  മാത്രം .....


 

Friday, September 16, 2011

എന്റെ മാത്രമായ നിമിഷങ്ങളിലൂടെ ...








ഈ നിമിഷങ്ങള്‍ എന്റെ മാത്രം
മയങ്ങുന്ന പകലില്‍ വേദനയാവാം
ഈ സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകള്‍ ചുവന്നിരിക്കുന്നു
പ്രണയത്തിന്ടെ ചുട്ടുപഴുത്ത സൂര്യ രശ്മികള്‍
നിന്ടെ മാറില്‍ തുളച്ചു കയറും
ഊഴം കാത്തിരുന്ന രാവിന്ടെ തിരശീലക്കുമേല്‍
എന്റെ വേദനകള്‍ മഞ്ഞായ്‌ പെയ്തു വീഴും
നീ എന്റെ മാത്രമാണ് ,എനിക്കായ് എങ്ങോ പുനര്‍ജനിച്ചവള്‍
ആടി തിമര്‍ക്കുന്ന തിരമാലകള്‍ക്ക് കുറുകെ -
നിന്നെയും കൊണ്ട് ഞാന്‍ യാത്രയാവും
ഇല്ല ,ഇനി നിനക്കാവില്ല
പ്രണയം സത്യമെങ്കില്‍ ,എനിക്കായ് നീ പുനര്‍ജനിച്ചങ്കില്‍
ഈ രാവിന്ടെ ലാസ്യഭാവം സാക്ഷി നിര്‍ത്തി
നീ എന്റെ തിരിച്ചറിയും ....
തെറ്റ്, അതായിരുന്നു എന്റെ തുടക്കം
നിന്ടെ കവിള്‍ തടങ്ങളില്‍ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന-
വിയര്‍പ്പിന്‍ തുള്ളികളെ
കണ്ണീരിനോടുപമിച്ചത് എന്റെ തെറ്റ്
നനഞ്ഞു ഒട്ടിയ ശരീരത്തിന്ടെ നഗ്നതയില്‍ -
നാണത്തില്‍ മറച്ച നിനക്ക്
പ്രണയത്തിന്‍ അര്‍ഥം നല്‍കിയതും ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റ്
എങ്കിലും നിനക്കായ്‌ കാത്തിരുന്ന ആ നല്ല നാളുകള്‍
നാം ഒന്നായി തീര്‍ന്ന ആ നിമിഷങ്ങള്‍
ഒടുവില്‍ പകര്‍ന്നു നല്‍കിയതെല്ലാം
എന്നില്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു മരണത്തിന്ടെ ചിറകുമായ്
നീ പറന്നകന്നപ്പോള്‍
എന്റെ മാത്രമായ നിമിഷങ്ങളുടെ
സുഖാനുഭൂതിയില്‍ ഞാന്‍ ജീവികട്ടെ ....


Friday, September 9, 2011

............പ്രവചനം..............

മനസ്സിന്ടെ രാഗവിദ്വേഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം -
സുഖമുള്ള മയക്കത്തിന്‍ ആലസ്യത,
രക്തമൂറ്റി കുടിക്കുന്ന തലമുറയിലെ
കഴുകന്‍ കണ്ണുകള്‍ ...
ലഹരിയുടെ പുതിയ മേച്ചില്‍ പുറങ്ങള്‍ -
നടന്നു കയറുമ്പോള്‍ പകര്‍ന്നു നല്‍കിയതെല്ലാം
നശിപ്പിച്ച യവ്വനത്തിന്‍ പ്രസരിപ്പ് ....
കണ്ണിലെ കാരുണ്യത്തിനു മുകളില്‍
കാമത്തിന്‍ തുള്ളികള്‍ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നു
മനസ്സിന്ടെ വിശാലതക്ക് മുകളിലും
അഹങ്കാരത്തിന്‍ തീകനലുകള്‍ ...
വെട്ടി പിടിച്ച സാമ്രാജ്യത്തിലെ ചക്രവര്‍ത്തിയായ്
നീ പടര്‍ന്നു കയറുമ്പോള്‍
ഓര്‍ക്കുക . ആരോ നിന്നെ പിന്തുടരുന്നു ....
കത്തി ജ്വലിക്കുന്ന നിനക്ക് മുകളില്‍
കാലം കരി നിഴല്‍ വീഴ്ത്തും ...
ദിനരാത്രങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം നീ ചുവടു വെക്കുമ്പോള്‍
ഇറ്റു വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ നിന്‍ ചാരത്തിനായ് മുറവിളികൂട്ടും ,
ചോര പുരണ്ട കയ്യില്‍ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന -
നിന്‍ പടവാളിന്‍ അഗ്രം
നിന്ടെ രക്തത്തിനായ് ദാഹിച്ചു കരയും
മരണം നിനക്കുള്ള ചെറിയ ശിക്ഷയോ ?
കാലിലെ ബന്ധനത്തിന്‍ ചങ്ങലകള്‍
മുറിച്ചു മാറ്റാന്‍ നിനക്കാവില്ല
ബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പുകള്‍ പുണ്യനദിയില്‍
നിനക്ക് മുന്നില്‍ ഒഴുകി അകലട്ടെ
എഴുത്തി ചേര്‍ത്ത ജാതകതിന്‍ ഏടുകള്‍ കാറ്റില്‍ പറത്തി
മരിച്ച മനസ്സും നശിക്കാത്ത ശരീരവുമായ്
നീ ജീവിക്കും .....അപോഴും -
നിന്ടെ പാത പിന്തുടരാന്‍ ഒരായിരം പേര്‍ ഉണ്ടാകും
അതില്‍ ഒരാളായ്‌ ഞാനും ...

Wednesday, August 31, 2011

കാലം പറയാന്‍ മറന്നത് ....

നിന്‍ കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികള്‍ക്ക് അന്ധകാരത്തിന്‍ കറുപ്പ്
പറഞ്ഞു പോയ വാക്കുകള്‍ തിരിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍
മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞ ഓര്‍മകള്‍ക്ക് മേല്‍
കരിതിരി  കത്തിയെരിഞ്ഞ കാലത്തിന്‍ കറുത്ത ശേഷിപ്പുകള്‍ ..
കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ കരി നിഴലുകലായ് എനിക്ക് മുകളില്‍ കൂടുക്കൂട്ടുമ്പോള്‍
അതില്‍ ഒരു പൊന്‍ ചിരതായ് നീ തെളിഞ്ഞിരുന്നങ്കില്‍ ..
എന്നോ ഒരു
പൂമൊട്ടായ്നീ എനിക്കുമുന്നില്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു
എന്തിനോ തുടിക്കുന്ന മനസ്സിന്‍ മണിയറയില്‍ 
നീ എന്നുള്ളില്‍ വിരിഞ്ഞ നാളുകള്‍ .....
ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങള്‍ക്ക് മുകളില്‍ -
ഒരു മഴയായ് നീ പെയ്തു നിന്ന നാളുകളില്‍
ജീവിതമെന്ന അഗ്നി നാളങ്ങളിലേക്ക്
നീ ഒഴുക്കിയ സ്നേഹം തികയാതെ പോയി ..
ഒടുവില്‍ ആ അഗ്നി  നാളങ്ങളിലേക്ക് -
 നീ നടന്നു കയറുമ്പോള്‍ ,തനിച്ചായത്‌
നിന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ പേറുന്ന ഒരു ശരീരവും
അതിനുള്ളില്‍ പിടയുന്ന ഒരു മനസ്സും .
കൊടുമുടികള്‍ കീഴടക്കുന്ന ചാപല്യങ്ങള്‍
വീണുടയുന്ന മനസ്സുകള്‍
കാലത്തിന്‍ പ്രവാഹത്തില്‍ ഒഴുകി അകലുന്ന വേദനകള്‍
കാതില്‍ അലയടിക്കുന്ന പഴമൊഴികളെ നിങ്ങള്‍ക്ക് മടങ്ങാം
ഈ വേദനകളും ഓര്‍മ്മകളും എന്നും നിലനില്‍ക്കട്ടെ
മയങ്ങുന്ന പകലുകളും , നിറം മങ്ങിയ രാത്രികളും
സമ്മാനിച്ച നിമിഷങ്ങളേ
നിങ്ങള്‍ക്ക് നന്ദി
എല്ലാം സുഖമുള്ള ഓര്‍മ്മകളായ്‌ അവശേഷിക്കട്ടെ
നിറമുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമായ് നിലകൊള്ളട്ടെ

Tuesday, August 30, 2011

സ്നേഹത്തിന്‍ നൊമ്പരങ്ങളിലൂടെ ..


ഹൃദയ അര്‍പ്പണത്തിന്‍ മുദ്രകളുമായ്
വര്‍ഷങ്ങള്‍ പിന്നിടുന്ന പവിത്ര മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ക്ക് മുകളിലൂടെ -
പ്രണയം പരിപാവനമാക്കിയ
സ്നേഹ സമാഗമത്തിന്‍ നനുത്ത പ്രതീക്ഷയില്‍ -
ആര്‍ദ്രമാക്കിയ മനസ്സുമായി
അതിരുകളില്ലാത്ത ആകാശത്തിന്‍ വിശാലതയില്‍
ഓര്‍മ്മകളുടെ കണ്ണീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന ശവമഞ്ചവും പേറി
ഓര്‍മ്മകള്‍ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട മനസ്സിനെ വീണ്ടെടുക്കാന്‍
ശ്രമിക്കുന്ന എനിക്ക് പരാജയമോ വിധി
കാലത്തിന്‍ ദുര്‍ബലതയില്‍
നടന്നു നീങ്ങുന്ന വഴികളിലെ കാല്‍പ്പാടുകളില്‍
വേദനകള്‍ മണ്ണിട്ട്‌ മൂടുമ്പോളും
മരണത്തിന്‍ കാലൊച്ചകള്‍ നിഴലായ്
എന്നും എന്നെ പിന്തുടരുന്നുവോ ?
ഇന്നലകളിലെ ശരികള്‍ തെറ്റെന്നു -
കാലം എനിക്ക് മുന്നില്‍ തെളിയിച്ചപ്പോള്‍
ചിതെലുടുത്തു തീര്‍ന്ന ജീവിതത്തിന്ടെ
ബാക്കി പത്രങ്ങള്‍ ഇനി എവിടെ ഞാന്‍ കുഴിച്ചുമൂടും
ഇല്ല , ഇനി എനിക്കാവില്ല
ഏകാന്തതകളില്‍ ചാലിച്ച വേദനകളെ മാപ്പ് ..
ലക്ഷ്യ ബോധമില്ലാത്ത ഈ പാതകളിലേക്കു -
കടന്നു വന്ന സൗഹൃദങ്ങളെ മാപ്പ്
ആരേയും സ്നേഹിക്കാന്‍ എനിക്കാവില്ല ...
ഇത് എന്റെ വിധിയോ ?
ഓര്‍മ്മകള്‍ കീറി മുറിച്ച ശരീരവും
അക്ഷരങ്ങള്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞ മനസ്സും
മരണമെന്ന ചിതയില്‍ എരിഞ്ഞടങ്ങട്ടെ ...
ഓര്‍മ്മകളും ,ഓര്‍മിക്കാനും ഒന്നും ബാക്കി നിര്‍ത്താതെ
മരണമെന്ന സുന്ദര അനുഭൂതിയുമായ്
ഒരു യാത്ര ......അനന്തമാം ഒരു യാത്ര ..

Thursday, June 30, 2011

ഇന്നലകളില്‍ കൊഴിഞ്ഞു വീണത്‌

പിന്തുടരുന്ന ഓര്‍മകളെ തട്ടി മാറ്റാന്‍ എനിക്കാവില്ല
ആശിക്കാത്ത ദര്‍ശനങ്ങളിലേക്ക് യാനപാത്രം വഴുതി നീങ്ങുമ്പോള്‍
മൗനം മുറിച്ചു നീ വരും
മണ്ണില്‍ അലിഞ്ഞ മാംസവും രക്തവും
ഒരു പ്രചോദനമായി പുനര്‍ജനിക്കും .
മനസ്സിനെ കുരുതികളങ്ങളില്‍ ജീവനൊടുക്കിയ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍
നിനക്ക് വേണ്ടി വാതിലുകള്‍ തുറന്നിടും
ശവപൂജ  നടത്തി തയമ്പിച്ച കൈകളില്‍
അക്ഷരങ്ങള്‍ പിടഞ്ഞു മരിക്കുമ്പോള്‍
പാപ മോക്ഷം നല്‍കാന്‍ നീ വന്നിരുന്നങ്കില്‍ ..
ഓര്‍മ്മകള്‍ എരിഞ്ഞടങ്ങിയ കല്‍പ്പടവുകളിലെ
സ്നേഹചിരാതുകളില്‍ കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികള്‍ വെട്ടി തിളങ്ങുമ്പോള്‍
കണ്ടില്ലാന്നു നടിക്കാന്‍ ഇനിയും നിനക്കാവുമോ ?
പാതി മയങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ക്കിടയില്‍ സിന്ദൂരം ഒളിച്ചിറങ്ങിയതും 
മുടിയിഴകളില്‍ നാണം മറച്ച കവിള്‍ത്തടങ്ങളില്‍
ചുംബനങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പുകള്‍ ബാക്കി നിര്‍ത്തിയതും
ഇന്നലകളില്‍ നിന്നില്‍ നിന്നും മായ്ച്ചു കളഞ്ഞുവോ ?
ബാലികാക്കകള്‍ കുടിയേറിയ മനസ്സിന്ടെ -
പടുവൃക്ഷ ചുവട്ടില്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ ബാക്കി നിര്‍ത്തി ഒടുങ്ങും മുമ്പ് നീ വരും ,
കാല വിളംബരം പോലെ ഞാന്‍ അത് കേള്‍ക്കും
ഒരു പക്ഷേ അന്ന് എന്റെ കൈകള്‍ ശൂന്യമായിരിക്കും
എങ്കിലും ഒരിക്കലും മരിക്കാത്ത ഓര്‍മകളില്‍ നാം ജീവിക്കും
ഒരു ചേലതുമ്പില്‍ വിരലുകള്‍ ചുറ്റി
മനസ്സിന്ടെ ഭീതി ഒഴിവാക്കുന്ന നിഷ്കളങ്കതയില്‍
നമുക്ക് ജീവിതം തുടരാം
മരണമെന്ന കോമാളിയിനിന്നു അടര്‍ന്നുവീണ
പുതു ജീവനായ് നമുക്ക് മാറം
ജീവികട്ടെ .............ഒരായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ ....

Wednesday, June 29, 2011

വിടരുന്ന പൂവുകള്‍ക്കായി

ഏതോ രാത്രിയുടെ ആലസ്യതയില്‍
ആരുടെയോ സ്വാര്‍ത്ഥ താത്പര്യങ്ങളില്‍
അവളെന്ന മുള്‍ച്ചെടിയുടെ ജനനം
രണ്ടു തുള്ളി വിയര്‍പ്പിന്‍ തുള്ളികള്‍ സാക്ഷി നിര്‍ത്തി -
അവളിലേക്ക്‌ ജീവന്ടെ തുടിപ്പ് നല്‍കാന്‍ അവരും .
അവളിന്ന് ബന്ധങ്ങളുടെ ലോകത്തിന്ടെ പുതിയ ഇര ..
വേരുരപ്പിച്ച മണ്ണ് അവളുടെ മാത്രമെന്ന് അവള്‍ വിശ്വസിച്ചുവോ?
ആരുടെയോ ബാധ്യതയായ് അവള്‍ വളര്‍ന്നു
വാര്‍ധക്യം ബാധിച്ച കാലത്തിന്ടെ ഒഴുക്കില്‍ -
അവളും വളര്‍ന്നു
ഇലകളാല്‍ അവള്‍ നാണം മറച്ചു,
തന്നെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഒരായിരം പേരുണ്ടെന്ന -
മിഥ്യാബോധം എന്നോ അവളിലും തളിരിട്ടു
വളര്‍ന്നു വരുന്ന മുള്ളുകളില്‍ സ്നേഹത്തിന്ടെ പനിനീര് തളിച്ച്
പുതിയ ബന്ധങ്ങളെ അവള്‍ കാത്തിരുന്നു .
ആ പൂന്തോട്ടം മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ ലോകം
പ്രായത്തിന്‍ കണ്ണുകളില്‍ അവള്‍ കാണുന്നതെല്ലാം സുന്ദരമായിരുന്നു
പാറി നടക്കുന്ന ചിത്രശലഭങ്ങളും ,കരി വണ്ടുകളുമെല്ലാം
അവളുടെ കണ്ണിനു എന്നും കുളിര്‍മ്മ നല്‍കി .
ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു അവളും ജീവിതം .
ചുണ്ടുകളില്‍ പൂമൊട്ടുകള്‍ വിടര്‍ന്നത് കൊണ്ടാകാം
പൂന്തോട്ടത്തിലെ രാജകുമാരിയായി അവള്‍ വളര്‍ന്നു .
ഞാന്‍ എന്നാ ഭാവം, അഹങ്കാരത്തിന്‍ തീക്ഷ്ണതയില്‍
ആ പൂവിന്‍ മാധുര്യം പലരും കവര്‍ന്നെടുത്തു
സ്നേഹിച്ച കൈകള്‍ അവളിലെ ആ പുഷ്പത്തെ നുള്ളിയെടുക്കുമ്പോള്‍
അവള്‍ക്കറിയില്ലയിരുന്നോ ,സ്വന്തം ജീവിതമാണ് നഷ്ട്ടപെടുന്നതെന്ന് .
സ്വന്തം തേന്‍ നുകര്‍ന്നവരും ,ആസ്വദിച്ചവരും
അടുത്ത ഇരകളെ തേടി എങ്ങോ പോയ്മറഞ്ഞു
അവളുടെ സ്നേഹത്തിലും ,വേദനകളിലും
അവള്‍ മാത്രമെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കുമ്പോള്‍
വൈകിയിരുന്നു, എല്ലാം നഷ്ട്ടമായിരുന്നു .
വെള്ളവും വളവും നല്‍കിയ കൈകള്‍
അവള്‍ക്കിന്നു അന്യമായിരിക്കുന്നു
പലരും സഞ്ചരിച്ചു മടുത്ത പാതയിലെ
അവസാന അംഗമായി അവളും മാറിയോ?
ആരാമത്തിലെ വെട്ടി മാറ്റിയ കളകളില്‍
പൊതു വഴിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട പുതിയ പുത്രി .
മുള്ളുകള്‍ കൊടും വിഷം നിറച്ചു അവള്‍ കാത്തിരുന്നു
ചവിട്ടി അരച്ച പൂവിന്‍ സൌന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാന്‍ ഇനിയാര് ?
അവളുടെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ തീരും
ആരാരുമറിയാതെ ,ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ
പുഷ്പ്പിക്കാത്ത ഒരു പരിഹാസ പാത്രമായി
അവള്‍ വളര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു
പൂന്തോട്ടത്തില്‍ പുതിയ മുള്‍ച്ചെടികള്‍ വളര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു
അവരും ഇതോ വഴികളിലെക്കോ ?
അനുഭവമെന്ന ഗുരു അവരിലെക്കെതും വരെ അവരും ജീവിക്കട്ടെ ...