ആദ്യം വായിക്കപ്പെടെണ്ടത് മുല്ലപ്പൂ നിറമുള്ള പകലുകള് തന്നെ .സമീറ എത്ര മനോഹരമായാണ് നിന്നെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് ,ബഹ്റിനിലെ മുല്ലപ്പൂ വിപ്ലവിത്തിന്റെ ഇടയില് എന്നെ തേടിയെത്തിയ അനുഭങ്ങള് നിന്നെ വായിക്കുമ്പോള് എത്രയോ അകലെയാണെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കുന്നു .ജീവിതത്തിലും സമരത്തിലും തോറ്റുപോയവര്ക്ക് ,വിജയങ്ങള്ക്കായ് ദാഹിച്ചിരിക്കുന്നവര്ക്ക് തീര്ച്ചയായും ഈ നോവല് സമര്പ്പിക്കപ്പെടെണ്ടത് തന്നെ .ഒരു പക്ഷേ ജീവിതവും മരണവും സംഗീതവും പ്രണയവും എല്ലാം വായിക്കപ്പെടുമ്പോള് ,സമീറ നിന്നിലൂടെ ഒരിക്കല് കൂടി രചയിതാവ് വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു , ഈ സമരങ്ങള് ഓരോന്നും ഓരോ തീ കനലുകള് ആണ് .അണച്ചാലും അണച്ചാലും നീറി നീറി ഒരിക്കല് അത് ആളി കത്തുകതന്നെ ചെയ്യും കാലം നമുക്ക് മുന്നില് അത് തെളിയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു .......
Saturday, July 25, 2015
അല് അറേബിയന് നോവല് ഫാക്ടറി
അറബ് ജീവിതവും അവരുടെ ജനാധിപത്യത്തിനും അവകാശങ്ങല്ക്കുമായുള്ള വിപ്ലവങ്ങളും പരാജയങ്ങളും എല്ലാം വളരെ മനോഹരമായി തന്നെ നോവലിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു . മഞ്ഞവെയിൽ മരണങ്ങളിൽ എന്ന പോലെ വായനയിലുടനീളം ഒരു സർപ്രൈസ് നിലനിര്ത്താൻ കഴിഞ്ഞു എന്നത് കൊണ്ടും, ഈ അറബു ജീവിതങ്ങളുമായി കുറച്ചു വർഷത്തെ ജീവിത പരിചയമുള്ളതു കൊണ്ടും നോവലിസ്റ്റിന്റെ വരികളോട് നീതി പുലര്ത്താന് വായനക്കായി എന്നതുമാവാം ഈ വായനയെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടാന് എന്നെ നിര്ബന്ധിതനാക്കിയ കാരണങ്ങള് .അത് തന്നെയാണ് തുടര്ച്ചയായി എട്ടു മണികൂര് കൊണ്ട് വായിച്ചു തീര്ക്കാന് എന്നെ പ്രേരിതനാക്കിയതും ,എന്നാല് മഞ്ഞ വെയില് മരണങ്ങളിലെ പോലെ അവസാനം ചെറിയ നിരാശ ഇല്ലാതെ തന്നെ ഈ നോവല് പൂര്ത്തിയാകാന് വായനക്കാരന് കഴിയുന്നു എന്നത് ബെന്യാമിന്റെ വിജയം തന്നെ എന്ന് അനുമാനിക്കാം .ജാസ്മിന് ചെറിയ വേദനയായി മനസ്സില് അവശേഷിപ്പിച്ചു ഇനി സമീറയുടെ നിരോധിക്കപ്പെട്ട മുല്ലപ്പൂ നിറമുള്ള പകലുകളിലേക്ക് ....
ദത്താപഹാരം
ഒരു പക്ഷേ ഈ കൃതിയും നസീര് ഇക്കയുടെ കാടിനെ ചെന്ന് തൊടുമ്പോള് എന്ന കൃതിയും കൂട്ടി വായിക്കപ്പെടെണ്ടാതാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു ,
ഇതിലെ സാഹചര്യങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളും സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്കുള്ള ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക് തന്നെ ആവാം വിളിച്ചോതുന്നത് , ചോര ശാസ്ത്രവും ,ദത്താപഹാരവും ഇപ്പോള് വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുറപ്പാടിന്റെ പുസ്തകവും എല്ലാം തികച്ചും വ്യത്യസ്ഥമായ അവതരണം കൊണ്ട് വായനക്കാരെ അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ് ,എന്തായാലും ചോരശാസ്തത്തെക്കാള് ഒരു പടി മുന്നില് തന്നെ ദത്താപഹാരം
കാടിനെ ചെന്ന് തൊടുമ്പോള്
വായനയില് ഉടനീളവും ഓരോ വരികളും മനസ്സിനെ വന്നു തൊടുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഓരോ മനുഷ്യനും തീര്ച്ചയും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട പുസ്തകം ,പലപ്പോളും നസീര് ഇക്കയുടെ മനോഹരമായ ഫോട്ടോകള് കാണാറുണ്ടങ്കിലും അതിലും വിശാലമായ അദ്ധേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ഓരോ വരികളിലൂടെയും വായിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു ഞാന് .ഓരോ യാത്രകളിലും സത്യത്തില് അദ്ദേഹം കാടിനെ ചെന്ന് തൊടുകതന്നെ ആയിരിക്കണം . നമുക്ക് തരുന്ന ഓരോ മുന്നറിയിപ്പുകളുമായി താളുകള് മറിയുമ്പോള് പലപ്പോളും ഇതുപോലെ ഒരു ജീവിതം ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നു .ഈ വായന സമ്മാനിച്ച മനോഭാവത്തോടെ പുതിയ യാത്രകള് തിരുത്താം ശ്രമിക്കാം ഞാനും, താങ്കളെപോലെ ഉള്ളവരാണ് പുതു തലമുറകള്ക്ക് പ്രചോദനമായി ചൂണ്ടി കാണിക്കപ്പെടെണ്ടത് പ്രകൃതിക്കും മനുഷ്യനും ഇടയില് വികസനത്തിന്റെ പേരിലെ വിടവ് കൂടി വരുന്ന ഈ കാലത്തില് താങ്കളും ഈ വരികളും ഞങ്ങള്ക്ക് പ്രചോദനമാകട്ടെ .....
ഒതപ്പ്
ഒരു ആവശേത്തോടെ വായിച്ചു തീര്ത്ത നോവല് ,സാറാ ജോസഫിന്റെ ആലാഹയുടെ പെണ്മക്കള് എന്ന നോവലിനേക്കാള് എത്രയോ മനോഹരമായ കൃതി ,തിരുവസ്ത്രത്തിന്റെ പരിധിക്കപ്പുറം മാനുഷ്യക മൂല്യങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി പോരാടിയ മാര്ഗലീത്തയും ,ഫ്രാന്സിസ് കരീക്കനും കുറച്ചു ദിവസങ്ങള് എങ്കിലും മനസ്സില് ജീവിച്ചിരിക്കും ,സത്യസന്ധത കൊണ്ട് വഴിമാറിപോയ ജീവിതവും അതിനോട് പടപൊരുതിയ ഒരു സ്ത്രീ ജീവിതവും നമ്മെ പലതും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് ,ഇത് പോലെ എത്രയോ മാര്ഗലീത്തമാര് നമുക്കിടയില് ജീവിക്കുന്നുണ്ടാകാം, അല്ലങ്കില് ജീവിച്ചു മരിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം , നോവലിന്റെ അവസാനത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോള് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു വേര്പിരിയല് പര്യവസാനം ഇതൊക്കെ തന്നെയായിരിക്കും ഈ നോവലിന്റെ വിജയവും എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ഘടകങ്ങളും ...
മനുഷ്യന് ഒരു ആമുഖം
ഇതൊരു യാത്രയാണ് ഓരോ താളുകളും മറിക്കുമ്പോള് ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സ്പന്ദനങ്ങളുമായി വായന നമ്മെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നു . വിവര്ത്തന ശൈലി കൊണ്ട് ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങളും എന്നിലൂടെ ജീവിച്ചു മരിച്ച അനുഭൂതിയുമായി വായന അവസാനിക്കുമ്പോള് നോവലിനെ കുറിച്ചെഴുതാന് ആ വരികള് തന്നെ കടമെടുക്കുന്നു
"ധീരനും സ്വതന്ത്രനും സർവ്വോപരി സർഗ്ഗാത്മകനുമായ മനുഷ്യശിശു അറുപതോ എഴുപതോ വര്ഷം കൊണ്ട് ,ഭീരുവും പരതന്ത്രനുമായിത്തീർന് ,സ്വന്തം സൃഷ്ടിപരത വംശവൃധിക്കുവേണ്ടി മാത്രം ചെലവിട്ട് ,ഒടുവില് വൃദ്ധ വേഷം കെട്ടിയ വലിയൊരു കുട്ടിയായി മരിച്ചുപോകുന്നതിനെയാണ് മനുഷ്യജീവിതം എന്ന് പറയുന്നതെങ്കിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ,മനുഷ്യനായിപ്പിറന്നതിൽ എനിക്ക് അഭിമാനിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല ."
"ധീരനും സ്വതന്ത്രനും സർവ്വോപരി സർഗ്ഗാത്മകനുമായ മനുഷ്യശിശു അറുപതോ എഴുപതോ വര്ഷം കൊണ്ട് ,ഭീരുവും പരതന്ത്രനുമായിത്തീർന് ,സ്വന്തം സൃഷ്ടിപരത വംശവൃധിക്കുവേണ്ടി മാത്രം ചെലവിട്ട് ,ഒടുവില് വൃദ്ധ വേഷം കെട്ടിയ വലിയൊരു കുട്ടിയായി മരിച്ചുപോകുന്നതിനെയാണ് മനുഷ്യജീവിതം എന്ന് പറയുന്നതെങ്കിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ,മനുഷ്യനായിപ്പിറന്നതിൽ എനിക്ക് അഭിമാനിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല ."
Subscribe to:
Posts (Atom)






